The best experience sa pagjajakol

Rated 4.10/5 based on 674 customer reviews

Pansinin na binigyan ko lang ng 2 stars ang akda ni Plath.

May pagkakapare-pareho sa akda na ito ni Topacio-Aplaon ang apat na librong ito: (view spoiler) pero hindi dahil may ganyan, automatic na na nagugustuhan ko ang libro.

Pero baka sa'yo, bilang mambabasa, iba ang kahulugan ng nobelang 'to. Puno at panulat ni Rey Valera, ng kapayakan at aesthetisismo ng dekada '90, at ng latay na pakikipagtipan ng 1956 Sori Yanagi Butterfly stool sa blankong C120 cassette tape para mabigyang sagot ang 'sang tanong na kumakalmot sa eskinita ng lumbay: ANO NGA BA TALAGA ANG KULAY NG PAMAMAALAMPalabasa ako kahit noong bata pa.

Para sa sumulat, ito ay k’wento ng pamamaalam, ng pagyakap at pagtanggap sa buong konsepto nitong binalot ng realidad ng seksualidad, mga ’di naipadalang liham, at mga panaginip na nakaangkla sa mga gunita ng nakalipas. Balikan ang naglahong alindog ng Imus sa saliw ng gimig ni Ely Buendia at ng Eraserheads, ng mga awit ng The Beatles at ni Morrissey, ng pighati at paglalambing ni Coltrane, Ellington, at Davis, ng walang kapares na tinig ni Rico J.

Pero sa mga Rico J's hits, hindi ko natandaang naging sikat o naging paborito ko itong "Daigdig ng Ala-ala." Mas nagmarka sa isipan ko ang "Kapalaran", "The Way We Were", "May Bukas Pa", "Lupa", "Buhat" o yong pinakamasaya, "Macho Guapito." Kaya noong binabasa ko itong aklat na ito, di ko agad hinanap sa internet yong kanta. Mala-Murakami raw ang estilo at tema sa nobelang ito. Ang kaibahan nga lang, mas natatangay ako sa mga imahen at mundong ginagalawan ng mga tauhan.

Pero noong nasa turning point (view spoiler) na yong kuwento, hinanap ko sa Odyssey dahil gusto kong pakinggan sa kotse, kaso wala na raw mga Rico J dahil sarado na ang Vicor. Ayaw ko ring malaman na totoo at hindi na niya naaala-ala si Lila. Mas malapit ang nuances at mas dama ang sensibility dahil siguro, pareho nina Dylan at Yumi, bahagi na rin ng aking kamusmusan ang kanilang mga karanasan.

Leave a Reply